Ook in Nederland runden de zusters vroeger kindertehuizen en een bejaardenhuis, maar zij keken uit naar een ander apostolaat toen de staat zich teveel mengde in het beleid van deze huizen.

Toen in 1980 de laatste kinderen Casa Carmeli in Vogelenzang verlaten hadden is er met veel overleg uitgezien naar een andere bestemming van de gebouwen. Gekozen werd tenslotte voor de opening van een bezinningshuis. Zo wilden de zusters het ideaal van hun stichteres, Moeder Maria Teresa van de H. Jozef, verwerkelijken. Haar ideaal was dat haar
Sint - Jozefhuizen steeds een “thuis voor thuislozen”zouden zijn. Door hun huis open te stellen als bezinningshuis boden de zusters hun gasten de gelegenheid thuis te komen bij God, want velen zijn door allerlei beslommeringen die de huidige maatschappij van de mens vraagt, vervreemd geraakt van God en ook van zichzelf. Het gebouwencomplex leek daar door zijn mooie en rustige ligging uiterst geschikt voor en vele mensen kwamen daar om in een periode van rust en bezinning thuis te komen bij God en zichzelf.
Deze gunstige ligging en sfeer bleef echter niet onopgemerkt bij de bisschop van Haarlem, destijds Mgr. Bomers. In 1996 stuurde hij zijn hulpbisschop Mgr. Punt erop uit om de zusters te polsen of het bisdom misschien de paviljoens konden huren voor het Willibrordhuis, de priesteropleiding van het bisdom Haarlem. De zusters hoefden niet lang over deze vraag na te denken, want in de Karmel is het een traditie om te bidden voor de priesters. Ook Moeder Maria Teresa van de H. Jozef was hiervan overtuigd en op verzoek opende zij in Berlijn een huis in de Anhaltstraße voor priesters, die in het parlement moesten spreken, zodat deze de H. Mis konden lezen in Berlijn. Bovendien was Moeder Maria Teresa van de H. Jozef ervan overtuigd dat God ook spreekt door zijn bedienaren: de Paus, de bisschoppen. Een gevleugeld woord van haar luidt dan ook: “Bisschops stem, Gods stem”.

Nog datzelfde jaar kwamen de eerste studenten binnen, maar uit dit kleine begin is het “grootseminarie van het bisdom Haarlem” gegroeid, goedgekeurd door Rome en bruisend van leven. Nog steeds zorgen de zusters voor het Willibrordhuis en vormen zij er de biddende achtergrond van opdat deze priesterroepingen hier mogen uitgroeien tot evenwichtige priesters

Uit:
http://www.carmeldcj.nl/apostolaat.htm