Pannenkoekenrestaurant/Uitspanning De Oase
Uitspanning 'De Oase' is gelegen aan de 2e Leyweg, die onderdeel uitmaakt van de oude noord-zuidverbinding over de binnenduinrand langs het veen. Uitspanning betekende vroeger niets meer en niets minder dan een gelegenheid waar je de paarden uit kon spannen en iets kon gebruiken. Anders dan de naam doet vermoeden is De Oase nooit echt een uitspanning geweest en is het gebruik van het pand als horeca-gelegenheid van recente datum. 

Adamsstort Het pand waar de Oase in gevestigd is, is een boerderij van het Zuid-hollands langhuistype met zomerhuis. Het dateert uit de jaren vijftig van de 19de eeuw. Door de vondst van bouwfragmenten, verbrande stenen en potscherven is het aannemelijk dat er op dezelfde plek een oudere boerderij heeft gestaan. Het land dat vroeger bij deze boerderij hoorde is nu in liet bezit van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het draagt nu de naam 'Adamsstort' aangezien het zand dat uit de Oranjekom en de kanalen vrijkwam op dit land gestort werd. Om uit te leggen hoe dit kwam even het volgende. De boerderij en het nabijgelegen Mariê'nduin waren beide eigendom van de familie van Lennep. De welbekende professor Jacob van Lennep ontwikkelde halverwege de vorige eeuw samen met een Engelse ingenieur een manier om schoon grondwater aan de duinen te onttrekken. Dit resulteerde in 1856 in de N.V. Duinwaterleidingmaatschappij. Voor deze waterwinning waren verzamelbekkens (Oranjekom) en kanalen nodig. En zodoende nam men het land van de boerderij in gebruik. Op de kaart van de Oranjekom en kanalen in de Duinwaterwinplaats uit 1852 is de kleine stip van de oude boerderij te zien.

 Horeca-gelegenheid In deze boerderij hebben verscheidene boerenfamilies gewoond met bekende namen als 'Van der Hulst' en 'Hulsebosch'. In de Tweede Wereldoorlog heeft het pand behoorlijk te lijden gehad van de inkwartiering van Georgische soldaten die werkzaam waren bij de Vl-raketinstallatiesvan de Duitsers. Na afloop van de oorlog is het huis nog twee jaar in gebruik geweest als boerderij, ondanks het feit dat er geen weiland bij hoorde. Het vee moest daarom helemaal naar de andere kant van Leyduin, zodat het boerenbedrijf technisch onmogelijk was. In 1947 werd de boerderij met een klein stuk grond verhuurd aan het echtpaar Hoogervorst. Mijnheer Hoogervorst had een kleine bollenkwekerij. Er kwamen in die tijd steeds meer mensen in de, inmiddels mijnvrij gemaakte, duinen wandelen en er ontstond behoefte aan een plek waar je koffie, thee of limonade kon drinken na de wandeling. Mevrouw Hoogervorst kleedde de oude koeienstal wat aan, zette er een kachel, stoelen en tafels in en gaf zo de aanzet tot een nieuwe functie van de boerderij: een horeca-gelegenheid. In 1980 overleed de Heer Hoogervorst en het pand kwam leeg te staan tot 1983. Toen kwam er eindelijk een nieuwe exploitant, de familie Kol, die het huis heeft getransformeerd in een gezellig pannenkoekenrestaurant. Daar voelen de mensen zich thuis
door de ongedwongen sfeer en de vele mogelijkheden. Wij hopen dat dit nog jaren zo blijft.

GERT KOL

Uit Ons Bloemendaal 1997